AĞ KAFESLERDE DENİZ ÜRÜNLERİ YETİŞTİRİCİLİĞİNDE

ÖN İZİN AŞAMASINDA DİKKAT EDİLECEK HUSUSLAR

Ege ve Akdeniz sahillerimizde Bakanlığımız ile Dünya Bankası İşbirliği kapsamında yapmış olduğumuz çalışma sonucunda pek çok su ürünleri yetiştiriciliğine uygun olabilecek muhtemel üretim alanları belirlenmiştir. Ancak, bu sahillerimiz balıkçılık açısından da önem arzetmektedir.

Bu nedenle planlamanın iyi yapılarak taleplerin değerlendirilmesinde aşağıdaki hususlar gözönünde bulundurulacaktır.

1.  Yer Seçimi:

Deniz ürünleri yetiştiriciliğinde gelişmenin devam edebilmesi için, sağlam bir yer tespiti stratejisi geliştirilmelidir. Kafes yerinin hakim rüzgarlardan veya fırtına tahribatından korunması için bir burun veya adanın sağlayacağı konumdan yararlanması dikkate alınmalıdır.

1.1. Su Derinliği:

Sahil açığındaki tesislerin mümkün olduğu kadar uygun derinlikte ve dinamik sularda kurulması gerekir. Kafeslerin kurulacağı yerin derinliği 15 m’den az olmamalı, mümkünse en az 20-25 m. derinlikte kurulmalıdır. Küçük kafeslerde, kafes derinliğinin en az 3 katı derinlikte su olmalıdır.

1.2. Akıntı Durumu:

Hareketli yerler, az akıntılı yerlere tercih edilmelidir. Sert ve kaba (taşlı, kumlu) zeminler, daha kuvvetli akıntıların işaretidir.

1.3. Kafes Tipi:

Dayanıklı ve sağlam kafesler kullanılarak açık sahilin avantajlarından yararlanılmalıdır. Metal çerçeveli kare, çokgen veya polietilen dairesel kafesler açık deniz şartlarına dayanabilir. Daha dayanıklı ve büyük kafeslerin kullanılması ve bunların daha açık sulara kurulması özendirilmelidir.

2.  Tesis Büyüklüğü (Kapasite): 

Su ortamının taşıma kapasitesi ve meydana gelecek atık miktarı, planlama aşamasında tesis büyüklüğünün tayininde önemli bir etmendir.

Çiftlik büyüklüğü; deniz alanı, kafes sayısı, yıllık üretim veya tutulan biyomas olarak tarif edilebilir.

Optimal çiftlik büyüklüğü 250-300 ton/yıl’dır. Maksimum büyüklüğün ise 500 ton/yıl olması tavsiye edilir. Daha büyük tesisler, ekolojik tahribata ve balık sağlığında olumsuzluklara neden olur.

Kafesler için gerekli olan kiralık alan tespit edilirken, rotasyona veya alanın dinlendirilmesine imkan verecek kadar fazladan alan bırakılmalıdır. Böylece kafeslerin altındaki deniz tabanı kalitesi korunumuş olur. Yerin eski haline dönmesine fırsat vermek için 2-3 yılda bir defa belli bir eksen etrafında rotosyon uygulanmalıdır. Yani kafesler, yer değiştirmelidir.

Müteşebbis, müracaat dilekçesinde proje kapasitesini (ton/yıl olarak) belirtmelidir. Bundan hareketle, gerekli balık sayısı ve gelişmenin büyüklüğü ile atık madde miktarı tahmin edilebilir.

Bakanlığımız ile Dünya bankası İşbirliğinde yapılan çalışmalara göre, kiralamalar için önerilen minumum yüzey alanları:

Yer tahsisinde, birim alandan (hacimden) elde edilecek üretim miktarı da dikkate alınmalıdır. Üretim, kafes sayısına ve optimal stoklama yoğunluğuna bağlıdır.

Average user rating

   (0 Oylama)